تحول در طراحی و اجرای پروژه های بزرگ، توسط غول صنایع های-تِک

شاید در مورد کارخانه باطری سازی شرکت تسلا شنیده باشید. گیگافکتوری شماره 1 یا گیگا نوادا. یک کارخانه پنج میلیارد دلاری ساخت باتری لیتیوم یون با تکنولوژی پیشرفته که در نوادا آمریکا در حال ساخت است و هدف آن تولید باتری در یک مقیاس عظیم و بی سابقه و در نتیجه کاهش هزینه تولید و در نهایت کاهش هزینه ساخت خودروهای برقی و سیستم های برق خانگی است. گیگا فکتوری 1 با مساحتی بیش از نیم میلیون مترمربع یا 107 زمین فوتبال بزرگترین ساختمان جهان خواهد بود. ساختمان از نظر طراحی مدولار است. هرمدول اصلی یک “بلوک” نامیده می شود و بخشی از کارخانه است که می تواند به محض تکمیل شدن شروع به کار کند، در حالی که سایر بلوک های کارخانه نیز در حال ساخت هستند و آنها نیز پس از تکمیل شدن می توانند در مدار تولید قرار بگیرند و به همین ترتیب کل کارخانه با ساخته شدن بلوک به بلوک تکمیل خواهد شد. در واقع این بلوک ها لگوهای گیگافکتوری هستند.

ساخت گیگافکتوری از اواخر سال 2014 آغاز شد. در سه ماهه سوم سال 2015، اولین بخش از کارخانه به پایان رسید و تولید تسلا پاوروال که یک سیستم ذخیره انرژی خانگی است آغاز شد. پس از تکمیل سه بلوک از 21 بلوک، که تقریبا 14 درصد از کل کار محسوب می شود، در ژوئیه 2016 افتتاحیه بزرگ کارخانه برگزار شد. تولید انبوه سلولهای باتری از ژانویه 2017 آغاز شد. سرعت ساخت و به بهره برداری رسیدن این کارخانه با آنچه در دنیای ساخت و ساز بطور معمول می بینیم متفاوت است. پروژه ای با این هزینه و ابعاد معمولا 5 تا 7 سال طول می کشد تا به مرحله بهره برداری برسد.

همانطور که متوجه شدید استراتژی تسلا برای ساخت و به بهره برداری رساندن این کارخانه بر پایه سرعت استوار است. تسلا از تاکید خود بر سرعت دو مزیت اساسی را به دست می آورد. اول، شرکت خود را در معرض ریسک افزایش هزینه کمتری قرار می دهد زیرا احتمال افزایش هزینه های پروژه با مدت زمان برنامه ارتباط مستقیم دارد. هوشمندانه است. دوم، در مقایسه با رویکردهای معمول، تسلا سالها زودتر کارخانه را در چرخه تولید و درآمد قرار می دهد. و این حتی هوشمندانه تر است. هر دوی این مزیت ها برای یک شرکت در حال رشد با سرعت زیاد، که برای تداوم رشد خود و تامین منابع پروژه های پر ریسک ساخت و ساز به پول نقد نیاز دارد، حیاتی است.